O nas

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży to wspaniała alternatywa dla wszystkich młodych do 30. roku życia, poszukujących prawdziwej przygody w ramach katolickiej wspólnoty. Ponad 20 lat doświadczenia, ogólnopolska działalność i 100-letnia tradycja – to nasza siła. Jako że jesteśmy organizacją młodzieżową, żywioł i pasja – to nasze drugie i trzecie imię. KSM zajmuje ogromną przestrzeń ludzkiego rozwoju, jaka łączy formację ducha i działanie ciała. Poprzez niezliczone akcje, festiwale, obozy, rekolekcje kształtujemy w sobie jednocześnie sprawność fizyczną i intelektualną oraz niezłomną wiarę. Z nami nie sposób się nudzić! Z nami nie sposób się nie bawić! Z nami nie sposób się przez tą zabawę nie uczyć!

Jak do nas dołączyć? Nic prostszego. Z naszej strony dowiesz się, czy w Twojej okolicy działa jakiś oddział lub koło KSM. Jeśli tak – kontaktuj się z nimi. Jeśli nie – załóż własny oddział. Jedyne co musisz zrobić to znaleźć grupę chętnych i skontaktować się z Zarządem KSM Archidiecezji Krakowskiej. My dopełnimy formalności.

Struktura KSM

Ogólna struktura oddziału/koła KSM jest bardzo prosta. Oddział tworzą członkowie KSM (po przyrzeczeniu), kandydaci i sympatycy oraz Ksiądz Asystent. Spośród członków na dwuletnią kadencję wybierane są Kierownictwo i Komisja Rewizyjna. Najczęściej spotkania oddziału odbywają się raz w tygodniu a spotkania Kierownictwa – raz na miesiąc.

str1
str2

Krajowa Rada KSM

Najwyższym organem KSM jest Krajowa Rada Stowarzyszenia – wymieniona w § 9 Statutu. Prawa i obowiązki Krajowej Rady określa Statut Stowarzyszenia (§28) oraz Regulamin Rady. W skład Rady wchodzą Prezesi, Delegaci i Księża Asystenci Zarządów Diecezjalnych KSM oraz Generalny Ksiądz Asystent.

Członkowie Krajowej Rady w razie niemożności uczestnictwa w niej winni delegować w swym zastępstwie osobę z Zarządu Diecezjalnego.

Rada wybiera raz na 2 lata Prezydium Rady w skład którego wchodzą: przewodniczący, 2-ch zastępców, sekretarz, skarbnik oraz Generalny Ksiądz Asystent, powołany na to stanowisko przez Konferencję Episkopatu Polski. Procedurę wyboru Prezydium Rady, jego prawa i obowiązki określa Statut Stowarzyszenia (§ 31) oraz Regulamin Rady.

Na szczeblu krajowym działa również Komisja Rewizyjna wybierana na okres 2 lat przez Krajową Radę. Komisję tę tworzą: przewodniczący, zastępca i członek. Prawa i obowiązki Komisji Rewizyjnej określa Statut Stowarzyszenia (§ 32) oraz Regulamin.

Krajowa Rada ma obowiązek zbierania się przynajmniej raz w roku.

Prezydium Krajowej Rady

Krajowa Rada wybiera raz na 2 lata Prezydium Krajowej Rady w skład którego wchodzą: przewodniczący, 2-ch zastępców, sekretarz, skarbnik oraz Generalny Ks. Asystent, powołany na to stanowisko przez Konferencję Episkopatu Polski.

Do zadań Prezydium Krajowej Rady należy: *realizacja bieżących celów Rady *wykonywanie postanowień Rady *zwoływanie Rady *przedstawianie Radzie propozycji działań ogólnopolskich, kierunków formacyjnych *reprezentowanie Stowarzyszenia w kontaktach na szczeblu krajowym i zagranicznym, wobec władz kościelnych i świeckich.

Na szczeblu krajowym działa również Komisja Rewizyjna wybierana na okres 2 lat przez Krajową Radę. Komisję tę tworzą: przewodniczący, zastępca i członek.

Zadaniem Komisji Rewizyjnej jest: *czuwanie nad działalnością statutową Stowarzyszenia *kontrola działalności finansowej *składanie sprawozdań ze swej działalności wobec Krajowej Rady Stowarzyszenia *występowanie z wnioskiem do Prezydium Rady o nadzwyczajne zwołanie Krajowej Rady Stowarzyszenia

Zjazd Diecezjalny

W diecezji KSM powołuje biskup diecezjalny specjalnym dekretem, nadając mu tym samym osobowość prawną kościelną. Równocześnie mianuje Księdza Asystenta jako swego przedstawiciela do pracy w Stowarzyszeniu, który wchodzi w skład Zarządu Diecezjalnego. Najwyższą władzą Stowarzyszenia w diecezji jest diecezjalny Zjazd Stowarzyszenia, w którym biorą udział – zgodnie ze Statutem (§ 33) – prezesi oddziałów parafialnych i kół środowiskowych, księża asystenci oraz – z wyboru – po jednym delegacie wybranym podczas zebrań oddziałów lub kół Stowarzyszenia.

Zarząd Diecezjalny

Przedstawicielem Stowarzyszenia w skali diecezji jest Zarząd Diecezjalny wybierany podczas Zjazdu Diecezjalnego zgodnie ze Statutem Stowarzyszenia (§ 34) oraz Regulaminem Wyboru Zarządu Diecezjalnego. Diecezjalny Zarząd KSM tworzą: prezes (mianowany przez biskupa diecezjalnego spośród trzech kandydatów wybranych podczas Zjazdu), z-ca prezesa, sekretarz, z-ca sekretarza, skarbnik, 2-ch członków oraz Ksiądz Asystent. Jeden z członków Zarządu jest równocześnie delegatem do Krajowej Rady.

Na szczeblu diecezjalnym powoływana jest podczas diecezjalnego Zjazdu na okres 2 lat Komisja Rewizyjna w składzie: przewodniczący oraz 2-ch członków. Jej prawa i obowiązki określa Statut Stowarzyszenia (§ 37) oraz Regulamin.

Obowiązki poszczególnych członków Zarządu Diecezjalnego określa Regulamin Prac Zarządu Diecezjalnego.

Walne zebranie oddziału/koła

Oddział parafialny jest podstawową jednostką strukturalną stowarzyszenia. Nowy oddział powoływany jest przez Zarząd Diecezjalny za zgodą księdza proboszcza, który też wyznacza do opieki nad oddziałem ks. Asystenta.
Najwyższą władzą w oddziale jest walne zebranie członków, które raz na dwa lata wybiera 5-osobowe kierownictwo oddziału oraz 3-osobową komisję rewizyjną.

Kierownictwo oddziału/koła

W skład kierownictwa wchodzą: prezes, z-ca prezesa, sekretarz, z-ca sekretarza oraz skarbnik.

(źródło: www.ksm.org.pl)

Tożsamość KSMowicza

Co to jest ta tożsamość? Każdy z nas posiada własna tożsamość (a przynajmniej mamy taką nadzieję). To świadomość siebie, a także fakty, cechy, dane personalne pozwalające zidentyfikować jakąś osobę. KSM jest organizacją, która zbiera te samoświadomości i na ich bazie nadbudowuje tożsamość organizacyjną. Słownik Języka Polskiego pisze o niej, że jest to świadomość wspólnych cech i poczucie jedności danej grupy. Są to zatem wszystkie te elementy, które wprost wskazują, że ktoś do KSM-u należy, że dana grupka KSM-em jest.

Byłam na piętnastoleciu KSM-u w Częstochowie. Na tym ogromnym parkingu stale wysiadały grupy młodszej i starszej młodzieży. Stałam z boku i obserwowałam, zastanawiałam się, czy poznam, którzy to KSM-owicze? Okazało się to bardzo proste – każdy autokar miał duże logo KSM-u, młodzi wysiadali z proporcami, flagami. W kolejce do toalety KSM-owiczki rozpoznawałam po wpiętej odznace.

Dostrzegłam też kilka sztandarów – szczęśliwi, którzy je posiadają. Dlaczego? Bo sztandar z historią to rarytas! Każda diecezja powinna mieć swój sztandar. Nie ma określonego ściśle wyglądu, ale nie powinno na nim zabraknąć wizerunku patronów naszej organizacji, godła (o nim jest osobny artykuł) i hasła. Ze sztandarem wiąże się sprawa pocztu sztandarowego – to trzy osoby, ubrane na galowo, przepasane wstęgą w barwach flagi Polski, z białymi rękawiczkami na rękach. Chłopak trzyma sztandar, dziewczyny stoją po obu stronach. Sztandar wchodzi w procesji, jest pochylany podczas Ewangelii, Przeistoczenia (gdy wierni klękają), podczas Przyrzeczenia i Hymnu. Osoby w poczcie jednak nie klękają! I nie siadają – to może być kłopot. Sztandar jest bowiem wyprowadzany podczas wielkich uroczystości, które trwają niekiedy i dwie godziny. Trudno stać na baczność tyle czasu. Dobrze jest, aby nie musieć wynosić członków pocztu, po homilii wymienić osoby na inne (trzeba mieć zatem dwa komplety szarf i rękawiczek).

Na sztandarze musi się pojawić hasło KSM – GOTÓW! Ma ono głęboką treść – wyraża bowiem, że KSM-owicz jest gotów oddać wszystkie siły na służbę Bogu i Ojczyźnie; jest gotów do wysiłku i trudu dla osiągnięcia celu organizacji; jest gotów do stałego rozwoju duchowego przez ciągłe dokształcanie religijne; jest gotów ponieść upokorzenie i niewygodę, byle nie zaprzeć się swoich ideałów, które uważa za najważniejsze; jest gotów do wysiłku fizycznego i wstrzemięźliwości; przez sumienną naukę stara się przygotować do pracy dla dobra Ojczyzny w dorosłym życiu. Na nasze hasło Przez cnotę, naukę i pracę służyć Bogu i Ojczyźnie – Gotów? odpowiadamy pozdrowieniem organizacyjnym: GOTÓW! Ma to szczególne znaczenie po każdym spotkaniu, to takie rozesłanie – idźcie na cały świat i bądźcie gotowi.

Nasze ideały także wyśpiewujemy. Wyraża je Hymn KSMu. KasiaR (to pseudonim na Ogólnopolskim Forum KSM) z diecezji poznańskiej znalazła cytat książce Piotra Chudzińskiego pt. „Zmierzając ku doskonałości”(Gniezno, 2002): Jak napisał w swej rozprawie doktorskiej ks. dr Leszek Wilczyński, pieśń „Hej do apelu…”, śpiewana na melodię „Roty” Feliksa Nowowiejskiego powstała w pierwszych latach II Rzeczypospolitej. Jak podaje czasopismo „Młody Hufiec”, pieśń tę napisał ks. Charszewski w 1912 r. Została upowszechniona w latach 1922-1924 w wielkopolskich stowarzyszeniach młodzieży poprzez śpiewniczki. Uchwałą VIII Zjazdu Delegatów Związku Młodzieży Polskiej w Poznaniu w 1925 r. została przyjęta jako pieśń związkowa (…). Tekst pieśni dzięki wydawnictwom prasowym, a także poprzez śpiewniki został rozpowszechniony w całej Polsce. W statucie wydanym przez Akcję Katolicką w 1934 r. wymieniony jest hymn bez podania nazwy. Z kolei w przeznaczonej dla całej organizacji w Polsce „Pierwszej książce KSMM”, pieśń ta, podana jako hymn organizacyjny, widnieje pod tytułem: „Hej, do apelu”. Śpiewano go na końcu ważnych spotkań. Dodajmy jeszcze, że przedwojenny KSMM miał jeszcze drugi hymn, śpiewany na początku spotkania „My chcemy Boga”.

Hymn rozwija krótkie zawołanie KSM-u i powinien być śpiewany – cały przez wszystkich członków – na uroczystych spotkaniach, zjazdach, w chwilach szczególnie ważnych. Na przykład przy okazji składania przyrzeczenia. Treść roty przyrzeczenia – kolejny element tożsamości Stowarzyszenia – jest stała i obowiązuje w całej Organizacji: Uroczyście przyrzekam pracować nad sobą, aby móc całym życiem wiernie służyć Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie, czynić dobro ludziom, być dobrym członkiem Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. O przyrzeczeniu już pisaliśmy, dlatego przypomnę, że jego złożenie uprawnia do otrzymania odznaki i legitymacji. Treścią odznaki jest godło, a symbolizuje służbę Bogu i Ojczyźnie. Nie jest ozdobą, ale przede wszystkim wyrazem duchowej przynależności. Każdy, kto ją nosi winien pamiętać, że reprezentuje katolicką organizację i Kościół, a po jego zachowaniu KSM będzie oceniany. Noszenie odznaki i posługiwanie się legitymacją jest zarazem propagowaniem KSM-u. Na legitymacji mamy obrys godła.

W naszej Organizacji są też takie elementy, które mogą świadczyć o tożsamości KSM-u ogólnopolskiego, ale także diecezjalnego, np. formularz papieru organizacyjnego, chusty, krawaty, stuły dla naszych asystentów (bardzo im się spodobają!), koszulki. Na Ogólnopolskim Forum rozgorzała niedawno dyskusja o logo KSM-u – firmowym znaczku, przypominającym godło. Osobiście nie popieram, aby każdy oddział miał swoje logo, myślę, że wystarczy godło – jedno i wszędzie rozpoznawane. Ale ja już senior jestem, może nie nadążam…

Najważniejsze jest to, abyśmy pamiętali kim jesteśmy, skąd nasza Organizacja, komu ją zawdzięczamy. Najważniejsze, żebyśmy mieli poczucie tej tożsamości z KSM-em, a przez to z Kościołem i Polską, bo tego nie da się oddzielić. Najważniejsze, żebyśmy każdego dnia mogli powiedzieć Bogu i Ojczyźnie nasze głośne, zdecydowane GOTÓW!

Małgorzata Wołąkiewicz-Lisiak

Elementy tożsamości
Odznaka

Treścią odznaki jest godło. Mogą ją nosić członkowie KSM po przyrzeczeniu. Odznaka symbolizuje służbę Bogu i Ojczyźnie, jest nie tylko ozdobą, ale przede wszystkim jest wyrażeniem organizacyjnej i duchowej przynależności. Każdy, kto ją nosi winien pamiętać, że reprezentuje katolicką organizację, a po jego zachowaniu KSM będzie oceniane. Noszenie odznaki jest zarazem propagowaniem KSM-u.

Symbol godła jest też umieszczany na drukach organizacyjnych, dyplomach. Odznakami dysponuje tylko Prezydium Krajowej Rady i są rozprowadzane za pośrednictwem Zarządów Diecezjalnych.

Sztandar

Sztandar jest symbolem naszej organizacji, jedności i zasad. Powinien być obecny w asyście trzyosobowego pocztu sztandarowego na ważnych uroczystościach kościelnych (np. procesja Bożego Ciała) i organizacyjnych (np. zjazdy, wybory, Uroczystość Chrystusa Króla). Podczas Mszy św. poczet sztandarowy zachowuje się według obowiązujących zwyczajów, ponadto sztandar opuszczamy podczas przyrzeczenia i hymnu. Powinien go posiadać Zarząd Diecezjalny, oddziałom i kołom zaleca się to w miarę możliwości. Aczkolwiek nie określa się ściśle wyglądu sztandaru, to jednak nie może na nim zabraknąć wizerunku patrona naszej organizacji, godła i hasła.

Hasło i pozdrowienie organizacyjne

Pozdrowieniem naszej organizacji jest słowo „Gotów!”. Ma ono głęboką treść ideową. KSM-owicz jest gotów oddać wszystkie siły na służbę Bogu i Ojczyźnie; jest gotów do wysiłku i trudu dla osiągnięcia celu organizacji; jest gotów do stałego rozwoju duchowego przez ciągłe dokształcanie religijne; jest gotów ponieść upokorzenie i niewygodę, byle nie zaprzeć się swoich ideałów, które uważa za najlepsze; jest gotów do wysiłku fizycznego i wstrzemięźliwości; przez sumienną naukę stara się przygotować do pracy dla dobra Ojczyzny w dorosłym życiu.

W oparciu o to słowo zbudowane jest nasze zawołanie: ”Przez cnotę naukę i pracę służyć Bogu i Ojczyźnie – Gotów?” odzew: ”Gotów!”. Należy je używać na zakończenie zebrań. Wymawia je zawsze prezes lub zastępca, ewentualnie ktoś z Kierownictwa czy Zarządu, a wszyscy zebrani głośno odpowiadają: Gotów!

Przyrzeczenie

Uroczyście przyrzekam pracować nad sobą, aby móc całym życiem wiernie służyć Bogu, Kościołowi i Polsce, czynić dobrze ludziom, być dobrym członkiem Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży.

Przyrzeczenie składa się po odbyciu stażu kandydackiego (w co powinno być wliczone odpowiednie szkolenie) przy przychylnej opinii prezesa i księdza asystenta. Aczkolwiek nie jest przysięgą, mimo to jednak jego złożenie zobowiązuje na całą młodość, nawet na całe życie. Należy je traktować poważnie, jako ważny moment życia. Dlatego niezbędna jest godna oprawa oraz troska kierownictwa, by kandydaci podeszli do niego świadomie i odpowiedzialnie. Tak potraktowane przyrzeczenie będzie na pewno dotrzymane. W przyrzeczeniu zawarta jest obietnica składana Bogu, Polsce i organizacji. Szanujący się oddział nie dopuści do przyrzeczenia kandydatów, co do których nie jest przekonany, że tego przyrzeczenia dotrzymają, a dotrzymają tylko ci, którzy ten cel znają i pragną realizować.

Przyrzeczenie powinno się odbywać raz w roku w święto patronalne KSM-u (Chrystusa Króla Wszechświata), najlepiej uroczyście podczas Mszy św. czy akademii w obecności Zarządu Diecezjalnego.

Legitymacja

Legitymację otrzymuje członek KSM po złożeniu przyrzeczenia. Jest na niej zdjęcie, dane personalne, kod statystyczny, godło KSM. Forma legitymacji jest zunifikowana w całym kraju. Dysponuje nimi Prezydium Krajowej Rady, a wydawane są przez Zarządy Diecezjalne, które powinny prowadzić szczegółową ich ewidencję.

Posługiwanie się legitymacją razem z odznaką jest reprezentowaniem Stowarzyszenia na zewnątrz.

(źródło: www.ksm.org.pl)